My CMS

Nooit meer ongelukkig

09happyExamenstress? De bibbers vlak voor een presentatie? Die nare collega komt jouw kant op?
Fear no more. Met ‘Personal Zen’ was je je stemming weer door en door schoon. Een app die je stress laat oplossen als sneeuw voor de zon.

Angst heeft een nuttige functie door ons alert te maken in situaties van dreigend gevaar. Maar de meesten van ons zien dit handige hulpmiddel liever gaan dan komen. Bedankt en tot ziens cortisol en adrenaline. Leuk dat je er was, doe de deur achter je dicht. Personal Zen werkt op basis van cognitive bias modification (CBM), wat erop neerkomt dat je je aandacht verlegt van de bron van stress-ellende naar optimisme. Gewoon een potje gamen met deze app, en Bob is je oom. Et voila: onderzoek toont aan dat het werkt.

Dankzij apps was je mobile device al een camera, roddelhoek en reisplanner. In toenemende mate verschijnen er nu allerlei persoonlijke functies: een hartslagmeter, een fietstracker, een pollenjournaal. Al die apps bekommeren zich over een stukje van je persoon, en samen vormen ze dus een steeds onmisbaarder verlengstuk van ons leven. Nog even, en je bent ten dode opgeschreven als je zonder smartphone de deur uitgaat. Niks mis met al die functionaliteit, maar er zijn wel wat factoren die bepalen of die alles-in-een oplossing ook werkelijk beklijft. Bijvoorbeeld, of de app wel blijft functioneren. Software verandert snel van vorm en functie, dus het is maar de vraag of je je gegevens over een half jaar nog steeds zo snel en handig tot je beschikking hebt. Op welke device staat je app? Moet je soms zowel phone, tablet als laptop meenemen om alle functionaliteit beschikbaar te hebben? Want uiteindelijk is dat de hamvraag: kunnen we dat alles wel managen in een redelijke tijd? Herinstalleren, uitwisselen, wachtwoord kwijt, updates configureren. Ongemerkt is er een ongelooflijke hoeveelheid tijd gemoeid met het boeltje draaiend te houden. Dus vaak betekent dat exit handige app, einde handige functie. Ons brein besluit dan in alle wijsheid dat er slimmere manieren zijn om slim te zijn.

Want dat brein van ons, dat is pas een veelzijdige krachtpatser. In plaats van allemaal losse appjes zouden we daar veel meer mee moeten doen. Ons brein is van alle markten thuis, kan snel schakelen en bouwt voortdurend nieuwe functionaliteit en kennis op. Een mooi voorbeeld daarvan zagen we bij de opening van het WK. De Braziliaanse hersenwetenschapper Nicolelis liet met het Walk Again Project een verlamde tiener een soort van aftrap doen. Dankzij een helm met elektroden die breinsignalen opvangt kon hij een exoskeleton (een ‘robotpak’) aansturen om te lopen en tegen een bal aan te trappen. Het werkte allemaal nog wat haperend, maar dat zijn de kinderschoenen van spannende techniek.

Nooit meer zoeken naar welke app dat is, en op welk draagbaar apparaat het ook alweer staat. Je eigen brein als interface is een vergezicht dat ver voorbij die van losse appjes gaat. Je kunt er op termijn lichamelijke beperkingen mee opheffen, zodat in de toekomst alleen nog de kwaliteit van het brein telt, en je daar gewoon een passende aankleding bij zoekt. Zeg maar, zoiets als het intellect van Stephen Hawking in het lichaam van Roy Donders. Hoeveel stappen we verwijderd zijn van die toekomst? Wellicht dat mijn Stappenteller-app hierover iets zinnigs kan zeggen. Eh… stond die nu op mijn Android telefoon, mijn iPad of op mijn Garmin?

LINKS

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *